HOLA

ALGUNOS FOTOS DEL GRUPO

COMIENDO Y DISFRUTANDO

Woensdag

Vandaag gaan we opnieuw naar Barcelona.  De eerste stopplaats is het Olympisch dorp dat in Barcelona werd gebouwd voor de spelen van 1992, toevallig ook het geboortejaar van heel wat van onze leerlingen. We nemen een kijkje in het immense stadion en bewonderen de 136 meter hoge communicatietoren die een atleet voorstelt die de Olympische vlam vasthoudt. De invloed van Gaudi voor de stad werd niet vergeten, want de voet is bedekt met trencadis, de typische mozaïekstijl. Onze leerlingen gaan enthousiast aan de slag met hun fototoestellen om de meest originele foto te maken.

Na het lunchpakket vertrekken we naar de Sagrada Familia, de basiliek van Barcelona, die werd gebouwd naar een ontwerp van alweer diezelfde Gaudi. Ook hier hoor je het klikken van de fototoestellen voor de meest originele foto.

Volgens de leerlingen is het daarna dringend tijd om nog wat inkopen te gaan doen in het centrum. Om ons bezoek aan Barcelona af te ronden wandelen we over de befaamde Ramblas. Het mag dan misschien de meest toeristische plek van Barcelona zijn, maar er hangt toch een speciaal sfeertje. Aan het einde van deze straat staat het standbeeld van Don Cristóbal Colón die wij beter kennen als Christoffel Columbus. De 50 cm lange wijsvinger van het beeld wijst naar de nieuwe wereld die hij per toeval ontdekte.

Na de terugkeer en het avondmaal gaan we met z’n allen (leerkrachten inclusief) nog eens uit de bol aan het strand van Rosas. Dat je niet veel nodig hebt om er een gezellige avond van te maken zullen de verhalen van de leerlingen wel bevestigen.

Donderdag

Opstaan, inpakken en wegwezen zijn de kernwoorden van deze dag. De woorden die het meest in de mond worden genomen zijn: keimoe, super geamuseerd, spijtig dat we niet kunnen blijven …   Op de bus en in het vliegtuig is het akelig stil.

Het is zeker jammer dat ook aan dit mooie liedje weer een einde moet komen, maar de werkelijkheid staat alweer voor de deur. De leerkrachten mogen beginnen nadenken welke examenvragen ze gaan stellen en de leerlingen zuchten alweer bij de gedachte dat die lastige periode voor de deur staat. Het is dan ook een vat van emoties waaruit getapt wordt wanneer iedereen opnieuw zijn eigen weg gaat na het vertrek in Charleroi. En zagen we hier en daar niet iemand die het moeilijk had om een traantje te verbergen of was dat slechs de reflectie van de zon op onze gebruinde huiden?


Advertenties

~ door hielnoise op mei 3, 2011.

 
%d bloggers liken dit: